Liberalis

Blogosfera opublikowała wiele znakomitych dyskusji w ciągu ostatnich paru dni o tym co jest Lewicą, a co Prawicą w libertariańskim uniwersum. B.W. Richardson zastanawia się na przykład czy wszyscy możemy być obustronni. “Co jest “lewicą” a co “prawicą” zdaje się zmieniać wraz z upływem czasu,” pisze Richardson. “Może wszyscy mimo wszystko jesteśmy obustronni. Prawdziwie odwieczną kwestią wydaje się być więc kwestia ‘jednostka kontra państwo’. Za każdym razem gdy jakaś osoba stoi koło mnie, wierzę, że jest przeciwna tej bezkształtnej formie biurokracji,”. Stanowisko Richardsona jest wspaniałe, dlatego też polecam wam abyście sprawdzili je sami.
Przeczytaj całość »

Tekst pochodzi ze „Strategii Nowego Sojuszu Libertariańskiego” („Strategy of New Libertarian Alliance”), nr 1 z 1 maja 1981, s. 11-19. Jest on odpowiedzią na krytykę Rothbardowską „Nowego Manifestu Libertariańskiego” (NLM, „New Libertarian Manifesto”), która jest dostępna tutaj. Jeśli ktokolwiek natrafi na replikę Rothbarda, będę wdzięczny za informację. Tekst drugiej edycji NLM jest dostępny tutaj, z kolei „Agorystyczną Teorię Klas” autorstwa Wally’ego Congera rozwijająca myśl Konkina znaleźć można tutaj. Aby dowiedzieć się więcej o Konkinie, zobacz prywatny hołd, jaki złożył mu powieściopisarz J. Neil Schuman tutaj.

Gwałtowny atak, jaki przypuścił Murray N. Rothbard, na mój NLM jest na swój sposób orzeźwiający; nie jestem pewien czy nawet sam wziąłbym na serio swoje pierwsze poważne próby napisania mniej lub bardziej spójnej teorii, gdyby nie wywołały one z lasu prof. Rothbarda. Jakby nie było, Rothbard i jego neoromantyczna wizja Idei – niemal jako stających w szranki szlachetnych rycerzy w zbrojach i czarnoksiężników więżących piękne księżniczki – była inspiracją i wsparciem dla wielu, jeśli nie większości, z nas, aktywistów libertariańskich, a już z pewnością dla mnie samego.
Przeczytaj całość »

Dobrze, że wydano (w mniej lub bardziej uporządkowanej formie) „Nowy Manifest Libertriański” – łatwiej jest go teraz ocenić i skrytykować. Do tej pory swoją wizję Konkin wyrażał głównie w licznych atakach na swoich ideologicznych przeciwników, w tym na mnie*. Okazuje się, że postawa Sama Konkina przypomina pod wieloma względami sytuację marksistów. Tak jak marksiści są bardziej przekonujący, krytykując istniejącą formę społeczeństwa, niż jeśli chodzi o przedstawianie swoich mglistych i raczej absurdalnych wizji komunistycznej przyszłości, tak Konkin jest o wiele bardziej konsekwentny w swojej krytyce obecnego ruchu libertariańskiego niż w zarysowaniu swojej własnej pozytywnej agorystycznej wizji. To oczywiście nie przypadek. Po pierwsze, o wiele łatwiej krytykować wady obecnych instytucji niż zaoferować przekonującą alternatywę, a po drugie znacznie lepiej jest być w ataku.
Przeczytaj całość »

Dedykacja

Chrisowi R. Tame’owi, który powiedział mi: „Nie musi być idealne – musi być napisane!”

_______

Podziękowania nade wszystko dla:

Ludwiga von Misesa,
Murraya N. Rothbarda,
Roberta LeFevre’a
oraz ich prekursorów
Przeczytaj całość »

Przeczytałem z zainteresowaniem artykuł Łukasza Kowalskiego „Praktyczny agoryzm, czyli da się, tylko jak” . Autor radykalnie krytykuje współpracę z państwem poprzez zasiłki, dotacje i subwencje i proponuje jako rozwiązanie problemu rosnącego w siłę etatyzmu kontrekonomię. Przez pojęcie to rozumie, po pierwsze, działania utrudniające „prowadzenie rabunku”, po drugie, tworzenie alternatywnych struktur realizujących zadania podejmowane obecnie przez struktury państwowe, oparte na dobrowolności i świadomym zaangażowaniu uczestników, finansowane przez nich osobiście. Ale da się zauważyć, że ta idea nie jest zbyt jasno określona przez zwolenników agoryzmu.
Przeczytaj całość »

Zgadzamy się co do tego, że moralne jest, aby wszelkie relacje międzyludzkie opierały się na zasadzie dobrowolności. Możemy potraktować to jako podstawę naszych rozważań – bez uznania tego faktu dalsza dyskusja na temat korzystania ze środków ukradzionych przez państwo traci chyba sens.

Zdajemy sobie również sprawę z tego, że powszechne stosowanie zasady nieagresji w praktyce oznacza tworzenie społeczeństwa wolnościowego, libertariańskiego, agorystycznego – a zatem takiego, które członkowie (może nie wszyscy, ale wystarczająca liczba) działają wyłącznie w ramach woluntarystycznych relacji międzyosobowych.
Przeczytaj całość »

Każdy, kto choć raz czytał moje teksty, orientuje się mniej więcej, jakie poglądy wyznaję i staram się propagować. Dla tych, których jest to pierwszy raz, pozwolę je sobie krótko streścić.

W skrócie można powiedzieć, że jestem wrogiem państwa samego w sobie, państwa – jako instytucji. U podstaw takiej postawy leży stwierdzenie prostego faktu, że państwo jest w zasadzie jedyną instytucją w społeczeństwie, która swe dochody czerpie poprzez stosowanie przymusu i przemocy. Podczas gdy ludzie w przeważającej większości wybierają pokojową współpracę i koegzystencję, o tyle państwo zawsze korzysta z drogi siły. Społeczeństwo oznacza środki ekonomiczne w drodze do osiągnięcia celów, państwo natomiast – środki polityczne. Stąd też państwo określam instytucją antyspołeczną i przeciwstawiam je społeczeństwu.
Przeczytaj całość »

System dwupartyjny zawiódł w utrzymywaniu wolności. Demokracja zawiodła w jej odzyskiwaniu.

Uczestnictwo w wyborach to gra odbywająca się na zasadach ustalanych przez tyranów. Jest to próba uzyskania wolności za pomocą systemu, który został stworzony, by utrzymywać ludzi w łańcuchach.

Co powinien zrobić miłośnik wolności? Na szczęście istnieje wiele rozwiązań. Poniższe sugestie wzajemnie się uzupełniają i dostarczają efektywnych metod walki z opresją rządu.

Przeczytaj całość »

Płacę podatki i poddaję się rządowym regulacjom dlatego, że – gdybym tego nie robił – spotkałoby mnie coś złego. Zatem: tak – chociaż uznaję rządowe podatki i regulacje za niemoralne użycie przemocy – jestem zmuszony podporządkować się systemowi z obawy, że utracę jeszcze więcej wolności. Nie oznacza to, że zgadzam się na opodatkowanie i rozporządzenia – podobnie jak oddanie portfela w sytuacji, gdy napada cię trzydziestu bandytów, nie oznacza, że przystajesz na tę kradzież – to po prostu racjonalna decyzja, którą podejmujesz, ponieważ wolałbyś nie zostać pobity/zabity.
Przeczytaj całość »

Libertariańska Lewica? Czy to nie sprzeczność sama w sobie?

Oczywiście ci związani z tak zwaną Partią “Libertariańską,” tym pogardy godnym prawicowym oksymoronem poświęconym zniesieniu władzy Państwa przez przyjęcie władzy partii politycznej (tzn. partiarchii), będą powtarzać, że Libertarianizm nigdy nie jest Lewicowy. Tak samo pasożytnicza klasa Państwowych biurokratów, polityków, inżynierów społecznych, psychiatrów, doktorów, nadwornych historyków, subsydiowanych biznesmenów, uprzywilejowanych liderów związkowych i wojskowych masowych morderców, która nazywa siebie Lewicą będzie powtarzać, że Lewica jest zawsze socjalistyczna, nigdy Libertariańska.

My Lewicowi Libertarianie mówimy “Do diabła z obojgiem!”

Przeczytaj całość »

Jestem wielkim zwolennikiem pomysłu, że każdy ma prawo zaspakajać swoje naturalne potrzeby w ramach swojej działalności niezależnie od państwa.Jeśli upiekę chleb i dam go sąsiadowi w zamian za kiszone ogórki, najprawdopodobniej nie mam obowiązku opłacania podatków (na wszelki wypadek proszę sprawdzić!). Jeśli chleb bym mu sprzedał i odkupił od niego ogórki – musielibyśmy odprowadzić od tej transakcji podatek PIT i VAT – co pokazuje absurdalnośc podatku dochodowego i obrotowego. Z całą pewnością możemy we dwóch założyć Spółdzielnię Chlebowo-Ogórkową i taki obrót jako wewnętrzny w „przedsiębiorstwie” jest zwolniony z takich zobowiązań wobec państwa i żaden organ nie będzie się przyczepiał (tego jestem raczej pewien). Nie wiem czy taka działalność zostanie uznana za legalny agoryzm czy może raczej obchodzenie ustaw podatkowych lub „zgwałcenie ducha ustawy” (to sformułowanie pochodzi z autentycznego uzasadnienia wyroku).

Przeczytaj całość »

Wally Conger

AGORYSTYCZNA TEORIA KLAS
Libertariańsko-lewicowe podejście do analizy konfliktu klasowego

Bazująca na nieukończonej pracy Samuela Edwarda Konkina III

Z przedmową Brada Spanglera

DEDYKACJA
Tę pracę dedykuję Samowi, od którego to się wszystko zaczęło
Przeczytaj całość »